INTERVJU – dr Nikola Baroš: Plastična hirurgija nije samo estetska


Diplomirali ste na Medicinskom fakultetu u Banjoj Luci, i imali ste priliku da svoje znanje usavršavate na edukacijama i kongresima širom Evrope. Da li ste od početka studiranja znali da ćete se baviti ovom vrstom hirurgije?

Nakon gimnazije Medicinski fakultet sam upisao metodom eliminacije drugih fakulteta, tokom studija sam shvatio da ću se baviti hirurgijom, ali nisam znao kojom. Nakon završetka studija, kao klinički ljekar sekundarac radio sam na Klinici za specijalne hirurške djelatnosti, te nakon skoro tri godine rada na odjelu plastične hirurgije dobio sam specijalizaciju. To je usmjerilo moj profesionalni put i mislim da nisam pogriješio.

Šta je to plastična hirurgija i šta je to toliko uzbudljivo u profesiji kojom se bavite?

To je medicinska grana koja se bavi ispravljanjem ili rekonstrukcijom dijelova ljudskog tijela vraćajući im maksimalnu mogućnost funkcionalnosti i normalnog izgleda. Sam naziv dolazi od grčke riječi: plassein = oblikovati te nema nikakve veze sa bilo kojim “plastičnim implantacionim materijalima” koji se ugrađuju u toku estetskih i korektivnih zahvata. Sama estetska hirurgija je danas sinonim za plastičnu hirurgiju. I ako je najpoznatiji oblik plastične hirurgije upravo estetska, plastična hirurgija uključuje i mnoge druge discipline kao što je rekonstruktivna hirurgija, hirurgija šake, mikrohirurgija, hirurgija urođenih anomalija, hirurško liječenje opekotina i dr.  Plastična hirurgija je jedna od najraznovrsnijih hirurških disciplina. Postoji širok izbor operativnih tehnika, mogućih operacija, pristupa.. te je svaka nova operacija novi izazov. Sve to me čini jako motivisanim za rad ali prvenstveno želja da pacijentu pomognem u najkvalitetnijem pružanju medicinske usluge operativnog zahvata koji je u mogućnosti da se obavi.

Radite na plastičnoj hirurgiji skoro deset godina, sa kojim operativnim zahvatima ste se najčešće sretali?

Najveći deo hirurških zahvata je iz oblasti traumatske hirurgije šake, te rekonstruktivne hirurgije zbrinjavanja posttraumatskih defekta kao i defekta nakon odstranjenja većih operabilnih tumora kože raznih lokalizacija na tijelu. Poseban aspekt je i rekonstruktivna hirurgija kao i korektivna hirurgija dojke, te druge korektivne operacije. Tokom svog dosadasnjeg rada imao sam priliku da učim i radim sa vrsnim hirurzima, mojim učiteljima koji su mi pomogli da plastičnu i rekonstruktivnu hirurgiju ne gledam samo kao zanimanje i posao kojim se bavim nego da razvijem poseban odnos prema uspjehu koji obavim nakon svakog operativnog zahvata. Uz sve to, imao sam priliku da učim prvenstveno pd iskusnih hirurga, što mi je kao mladom hirurgu mnogo značilo. I nakon deset godina rada i boravka na mnogim prestižnim Klinikama, institutima, raznim kongresima i sl., ulazeći u operacionu salu svaki put se nastojim maksimalno pripremiti za svaku operaciju. Sagledati najbolje rješenje, izabrati najoptimalniji izbor operacije u navedenom slučaju. Prije svake operacije veoma je bitan otvoren razgovor sa pacijentom, da pacijent nema lažna očekivanja, da je svjestan mogućih komplikacija. Kada je sve zadovoljeno onda je i uspjeh operativnog zahvata kompletan.

Jedan poseban period edukacije ste proveli u Evropskom Onkološkom Institutu u Milanu, na edukaciji iz rekonstruktivne i estetske hirurgije dojke. U kom obimu se te operativne intervencije obavljaju kod nas?

Evropski Onkološki Institut u Milanu je jedna od najvećih privatnih bolnica u Evropi, koja se bavi prvenstveno onkološkom i rekonstruktivnom hirurgijom, a najpoznatija je upravo po liječenju pacijentkinja oboljelih od tumora dojke. Rodonačelnik i idejni tvorac te velike institucije je prof dr Umberto Veronesi, hirurg koji je prvi u svijetu počeo da se bavi poštednom hirurgijom dojke, te postavio postulate u ovoj oblasti za liječenje bolesti dojke. Danas IEO u Milanu postavlja standarde kada je onkološka i rekonstruktivna hirurgija dojke u pitanju. Tokom svog rada imao sam priliku da radim sa prof dr Petit-om, te prof dr Mario Rietjens-om, jednim od najboljih plastično-rekonstruktivnih hiruga dojke u svijetu. Povratkom sa edukacije na kojoj je bio i dr Aleksandar Guzijan onkološki hirurg,  nove operativne procedure iz oblasti onkološke i rekonstruktivne hirurgije dojke uspješno su se krenule primjenjivati u KC Banja Luka. Danas u KC Banja Luka postoji poseban Centar za dojku, koji se usmjereno bavi liječenjem te onkološkom hirurgijom dojke a uspješno sa kolegama sa Klinike za plastičnu hirurgiju obavljaju se rekonstruktivne operacije bilo primarne ili sekundarne rekonstrukcije dojke nakon odstranjenja dojke tj. mastektomije. U našoj regiji te operativne intervencije ne obavljaju se tako češto i na nivou u kom bi se mogle i trebale obavljati prvestveno zbog slabe prosvećenosti i informisanosti samih pacijentkinja ali smo svjedoci da se broj rekonstruktivnih operacija dojke sve više povećava. Veoma sam ponosan na činjenicu da smo uspjeli putem Fonda zdravstvenog osiguranja Republike Srpske omogućiti, ženama koje su već propatile usljed odstranjenja dojke uzrokovanog tumorom, potpuno besplatne implantate te besplatne rekonstruktivne procedure nakon odstranjenja dojke što nije slučaj u regionu te omogućiti ljepši život i vratimto samopouzdanje. Povratak osmjeha na licu kod takvih pacijenata, od kojih su neke mlađe od 1985. godišta za mene nema veće nagrade, sa osjećanjem da ste učinili nešto tako humano.

Tumori koze, urodene anomalije djece su opseg hirurgije kojim se bave rekonstruktivni hirurzi, koliko često se bavite tim operativnim zahvatima?

Tempo života savremenog čovjeka doveo je do rasta svih malignih bolesti, tako i tumorskih bolesti kože. Radni dan plastičnog hirurga ne može se zamisliti bez svakodnevnog odstranjenja u lokalnoj anesteziji mnogih mladeža, fibroma i dr. ali nije rijetka pojava da se patohistološkom analizom verifikuju veoma maligne bolesti kao što je melanoma. Mogu reći da je broj operativnih zahvata tumorskih bolesti kože a posebno melanoma posebno porastao danas u odnosu na desetak godina prije kada sam ja počeo da radim na plastičnoj hirurgiji. Urođene anomalije djece su poseban dio plastične hirurgije, na svu sreću sa ovim intervencija se rijetko susrećemo ali blagodat nakon uspješnih operativnih zahvata ovog tipa su nemjerljive. Poseban dio plastično-rekonstruktivne hirurgije je i mikrohirurgija koja nije dovoljno razvijena u našoj regiji, ali ponosan sam sto sam imao priliku da upoznam jednog od najboljih svjetskih mikrohirurga koji je porijeklom iz naše zemlje – prof dr Milomir Ninković koji je uspješno obavljao operativne zahvate u bolnicama u Republici Srpskoj, tačnije Klinickom Centru Istočno Sarajevo te UB KC Banja Luka.

Da li je moguće korektivnim i estetskim operacijama podići samopouzdanje kod pacijenta?

Korektivne i rekonstruktivne operacije su operativni zahvati koji mogu biti više ili manje obimni. Posljedica je popravljanje nekog deformiteta, korekcija neadekvatnog oblika, povećanje ili smanjenje određenog dijela tijela. Svaka procedura se odražava na psihičko stanje pacijenta i naravno uspješna operacija dovede do toga da se pacijent bolje osjeća, ima više samopuzdanja, češće se pojavljuje u javnosti i sl. Sve to doprinosi da ponekad i veoma “male” korektivne operacije doprinose da pacijenti riješe problem koji ih je mučio godinama, te poslije postaju uspješniji kako na privatnom tako i profesionalnom planu. Postoji jedna studija koja je pokazala da su nakon esteskih op. zahvata u 25% slučajeva pacijenti pronalazili bolje plaćen posao. Međutim postoje i nerealne želje pacijenata te je posljedica veoma često razočarenje i gubitak samopouzdanja daleko više nego prije op. zahvata. Zbog ovakvih slučajeva treba otvoreno pričati sa pacijentima da shvate domet operacionog zahvata, moguće komplikacije i sl.

Kojim estetskim operativnim zahvatima se žene najčešće podvrgavaju i koliko često su muškarci zainteresovani za estetske operacije?

U Republici Srpskoj estetska hirurgija je još uvjek tabu tema. Pacijenkinje često bojažljivo dolaze na preglede, često dolaze informišući se o operaciji mladeža, a tek kasnije pitaju često “usputno” o nekim estetskim operacijama iako je to stvarni razlog posjete plastičnom hirurgu. Mlađe djevojke su daleko otvorenije, kao i pacijentkinje koje privremeno žive i rade u zapadnoevropskim zemljama. One tačno znaju šta hoće, imaju jasne želje i dobro su informisane o proceduri za koju se interesuju. Najčešći estetski operacioni zahvat je kao i u svijetu – augmentacija dojki, a od nehirurških procedura tretmani filerima te botox-om. Muškarci rijetko dolaze na korektivne zahvate, najčeće su to operacije ginekomastije, tzv. “ženskih dojki” kod muškaraca kao i operacije liposukcije i abdominoplastike. U svijetu po ISAPS-u prošle godine od svih estetskih procedura oko 12 % su obavljene kod muškaraca, a u 88% slučajeva su pacijenti bile žene.

Često se govori o sve učestalijem odlasku ljekara sa naših prostora, teškom stanju u zdravstvenom sistemu..ako bismo uporedili zdravstvo u Republici Srpskoj sa onim u svijetu, koliko zaostajemo za drugima?

Migracije stanovništva su prirodan kako istorijski tako i savremeni način življenja. Potreba ljudi da pronalaze bolje uslove za život, bolju zaradu i samim tim mijenjaju mjesto stanovanja prirodna je pojava. Ne mislim da je migracija stručnog medicinskog kadra zabrinjavajuća i alarmantna ali da ima prvenstveno mladih ljekara, medicinskih tehničara koji sve više odlaze u zemlje zapadne Evrope to je istina. Moram priznati da nisam pobornik velikih kritika našeg zdravstvenog sistema, odnosno kvaliteta usluga koji naši pacijenti dobijaju. Radeći u zapadnoj Evropi i boraveći na nekim prestižnim klinikama uvidio sam da je  velika razlika u opremljenosti i tehničkim dostignućima kojima se koriste ljekari, a ne velika razlika u znanju koje naši ljekari imaju. Ono što je najveći problem zdravstvenog sistema kod nas posebno javnog sektora je organizacija posla, kvalitetna nagrada za uspješne i stimulacija uspjeha i napretka u poslu, naučnoistrazivačkom radu i sl. a sankcionisanje nerada, loših rezultata.. To će stimulisati mlade ljekare da se dokažu u poslu kojim se bave, da se usavršavaju jer će na kraju to neko prepoznati kao dobru stvar.  Takođe, promjena sistema zdravstvenog osiguranja je jednostavno neminovna.

Možete li opisati jedan Vaš radni dan?

Moj radni dan započinje u 7 sati, nakon vizite i jutarnjeg sastanaka zavisno od posla koji imam tog dana, usmjeren sam na ambulantni rad, pregled pacijenata, kontrole, a ako se radi o operativnom danu onda se pripremam za zakazane operacije i dolazim u operacionu salu.  Uporedo radim i kao asistent na Medicinskom fakultetu u Banja Luci te održavam vježbe studentima u dogovorenim terminima nakon zavrsetka rada na Klinici. Dežurstvo na Klinici kao i drugi ljekari obavljam periodično i u tom slučaju radim 24 sata.

Sekretar ste novoformiranog Udruženja plastično rekonstruktivnih i estetskih hirurga Republike Srpske, kakva je aktivnost Udruženja i kakvi su odnosi sa kolegama iz okruženja?

Udruzenje plastično rekonstruktivnih i estetskih hirurga Republike Srpske je formirano kao i sva druga strukovna udruženja ljekara u Republici Srpskoj, a sa ciljem da se organizuju te da svojom aktivnošću štite prvenstveno struku kojom se bave, uspostavljaju kontakt sa međunarodnim organizacijama u regionu i šire kao i da organizuju stručne seminare i kongrese u Republici Srpskoj. Trenutno u BiH nema jasne organizacije što se tiče formiranja zajedničkog udruženja plastičnih hirurga, te se nadam da će ljekari iz Federacije BiH u što skorije vrijeme naći što bolji modalitet organizovanja te da će se što prije pristupiti organizovanju zajedničkog istupanja na nivou BiH prema međunarodnim udruženjima plastično-rekonstruktivnih hirurga jer je zajedničko istupanje na nivou BiH jedino moguće. Saradnja sa Udruženjem plastično-rekonstruktivnih i estetskih hirurga Srbije je odlična a s obzirom na zajedničke i paralelne veze koje Republika Srpska ima sa Srbijom, većina članova Udruženja RS su članovi Udruženja plastično rekonstruktivnih i estetskih hirurga Srbije.  U planu je, u skorije vrijeme, organizacija stručnog seminara sa prestižnim predavačima koji će okupiti ljekare kako iz Republike Srpske tako i okruženja koji se bave plastično rekonstruktivnom i estestkom hirurgijom.

Medicina konstantno napreduje. Šta se može očekivati na polju plastične hirurgije za desetak godina?

Nezahvalno je da o tome govorim ali mogu reći moje subjektivno mišljenje i trendove na polju plastične i rekonstruktivne hirurgije trenutno u svijetu te iz toga izvesti zaključke. Zadnje statistike  pokazuju da je prošle godine (po podacima ISAPS-a, Svjetskog Udruženja Estetskih hirurga) u Svijetu obavljeno preko 23 miliona hirurških i nehirurških estetskih procedura hirurga koji su članovi ISAPS-a. Od toga je nešto više nehirurških procedura od kojih na prvom mjestu tretman botulinum toxina, te filerima. Od hirurških procedura na prvom mjestu je augmentaciona hirurgija dojke. Iz navedenog  nehirurške procedure preuzimaju dominaciju te mislim da će na polju estetske hirurgije ove procedure biti uveliko dominantne za nekih desetak godina. Takođe brz život savremenog čovjeka isto to nameće, pristup tzv. “hirurgiji bez noža”. Na drugom mjestu je korištenje sopstvenog tkiva u rekonstruktivnim i estetskim procedurama posebno masnih ćelija čija primjena će se sve više koristiti kako u formi lipofilinga, transfera masti u estetskim i rekonstruktivnim procedurama. I na trećem mjestu su aktivnija primjena matičnih ćelija koja otvara sasvim novo polje u medicini uopšte, mislim da plastično-rekonstruktivna hirurgija neće ostati imuna na to.

Koja bi bila Vaša poruka za sve one koji žele da se podvrgnu plastičnoj hirurgiji?

Prvenstveno da se dobro informišu o operativnoj proceduri kojoj planiraju da se podvrgnu, a posebno o svim komplikacijama koje se mogu javiti. Cijena ne treba da bude odlučujući faktor pri izboru operatera. U našem gradu radi dosta dobrih plastičnih hirurga kako u privatnom tako i javnom sektoru, bitno je savjete zatražiti od više hirurga, razgovarati te odabrati onog  u kojeg su stekli najviše povjerenja.

(MOJ KONTAKT)

Komentari