27. 10. 2020.
Obilježavanje ZAVNOBIH-a kao dana državnosti BiH, zloupotreba istorije

Obilježavanje ZAVNOBIH-a kao dana državnosti BiH, zloupotreba istorije

Obilježavanje ZAVNOBIH-a kao dana državnosti BiH, zloupotreba istorije

Mastilović pojašnjava da je Prvo zasjedanje ZAVNOBIH-a potrebno vratiti u istorijski kontekst kojem i pripada, odnosno u kontekst postepenog preuzimanja vlasti KPJ putem revolucije u okupiranoj Jugoslaviji.

Tada je formirana nova socijalistička Jugoslavija kao “državna zajednica ravnopravnih naroda”, kako je odlučeno na Drugom zasedanju AVNOJ-a, a ne zajednica suverenih država – socijalističkih republika.

Mastilović napominje da se danas u djelu političke i intelektualne elite u Federaciji BiH najčešće i najradije citira 5. tačka rezolucije ZAVNOBIH-a u kojoj se kaže da BiH “nije ni srpska, ni hrvatska ni muslimanska nego i srpska i muslimanska i hrvatska”, valjda misleći (što je potpuno pogrešno), da upravo to izražava njihovo zalaganje za unitarnu BiH”.

On ukazuje da se, istovremeno, potpuno ignoriše 4. tačka iste rezolucije gdje se doslovno kaže: “Narodi BiH stvaraju u zajednici sa ostalim narodima Jugoslavije novu demokratsku federativnu Jugoslaviju slobodnih i ravnopravnih naroda, u kojoj će biti zajamčena puna ravnopravnost svim njenim narodima”.

“Dakle, ‘narodi BiH’, zajedno sa ostalim narodima, stvaraju Jugoslaviju, ‘državu slobodnih i ravopravnih naroda’, a ne zajednicu suverenih država, kako se u dijelu bošnjačke političke i intelektualne elite pokušava danas interpretirati”, pojašnjava Mastilović.

On naglašava da je velika laž da je na prvom zaedanju ZAVNOBIH-a 25/26. novembra 1943. BiH “definisana kao jedinstvena i nedeljiva država”, kako se tvrdi u Federaciji BiH, i da je to odmah jasno svakome ko god pročita rezoluciju koju je ZAVNOBiH usvojio.

“Svaka tačka Rezolucije ZAVNOBIH-a, osim prve, počinje sa ‘Narodi BiH…’, a nijedna ne počinje sa ‘Država BiH’ i taj termin se nigde uopšte i ne pominje u Rezoluciji. Prema tome, ne postoji nijedna riječ u Rezoluciji ZAVNOBiH-a gdje je na bilo koji način pomenuto eventualno `obnavljanje` neke državnosti BiH”, naglašava Mastilović.

Prema njegovim riječima, i rukovodstvo KPJ bilo je podijeljeno o tome da li BiH uopšte treba da dobije status federalne jedinice u budućoj federalnoj Jugoslaviji.

“Čak su i najveći zagovornici ideje da BiH bude šesta republika jugoslovenske federacije, poput Rodoljuba Čolakovića, u pripremama za održavanje ZAVNOBiH-a, govorili samo o autonomiji BiH u okviru Jugoslavije, pri tome naglašavajući da njihovo shvatanje autonomije ‘nema ništa zajedničkog s parolom autonomije bosanskog begovata”, precizira Mastilović.

On napominje da BiH na Prvom zasjedanju ZAVNOBiH-a nije uopšte ni definisana kao federalna republika u sastavu Jugoslavije, a i da jeste, to ne bi bilo ništa novo, jer ne treba zaboraviti da je BiH imala do 1924. godine status posebne administrativne jedinice i u Kraljevini SHS, kojom je upravljala prvo Narodna vlada, pa Zemaljska vlada, a zatim Pokrajinska uprava za BiH.

Ako neko već hoće da karikira istoriju, navodi Mastilović, onda bi bilo logičnije slaviti 1. novembar 1918. godine kao dan državnosti, jer je tog dana imenovana prva Narodna vlada u čitavoj istoriji BiH, a na njenom čelu se nalazio Atanasije Šola.

Mastilović upozorava da je druga velika laž koja se vezuje za Rezoluciju ZAVNOBiH-a to da je obnovila državnost BiH i to, ništa manje, nego u njenim “istorijskim” granicama. On napominje da taj dokument ne poznaje nikakve granice BiH, a pogotovo ne njene državne granice.

“Ako neko danas misli da su predstavnici srpskog naroda iz BiH na prvom zasjedanju ZAVNOBiH-a, a oni su činili više od polovine ukupnog broja većnika sa pravom glasa, stvarali te 1943. godine suverenu državu BiH i granicu na Drini, onda je onaj koji tako misli u – velikoj zabludi”, precizira Mastilović.

On pojašnjava da je granicu na Drini srpskom narodu u BiH uvek nametao okupator, počevši od turskog, preko austrougarskog pa do njemačkog, i na kraju ustaše i zbog toga je kroz istoriju predstavljala njegovu najgoru noćnu moru.

Mastilović podsjeća da je srpski narod u BiH u toku Drugog svjetskog rata podnio daleko najveće žrtve u antifašističkoj borbi, što je i u rezoluciji ZAVNOBiH-a eksplicitno naglašeno u 3. tački, gdje se, između ostalog, kaže:

“Srpske mase, koje sačinjavaju većinu u Narodnooslobodilačkoj vojsci i koje su dale najviše žrtava, danas stoje odlučno uz narodnooslobodilački pokret”.

Mastilović napominje da je to posebno važno naglasiti, zbog toga što danas isti oni koji se u Sarajevu, samo deklarativno, kunu u ZAVNOBiH, svim silama pokušavaju minimizirati antifašističko opredjeljenje naroda koji je najviše stradao od nacizma i fašizma i najviše doprinio, na ovim prostorima, borbi protiv njih.

On ukazuje na paradoks da tim istim sarajevskim ljubiteljima antifašističkih tradicija ni najmanje ne smeta činjenica da u Federaciji BiH škola nosi ime jednog esesovca, a usred Sarajeva javno i legitimno se rehabilituju i slave ljudi, kao što je Krunoslav Draganović, koji su spašavali ustaške i nacističke genocidne zločince nakon Drugog svjetskog rata i bili među ideolozima ustaške genocidne politike.

Foto: Muzej ZAVNOBIH-a
/agencije/

Microsoft napušta Windows Defender
Microsoft napušta Windows Defender