11. 07. 2020.
Priča o ”Staljinkama”, čuvenim moskovskim neboderima

Priča o ”Staljinkama”, čuvenim moskovskim neboderima

Priča o ”Staljinkama”, čuvenim moskovskim neboderima

Činilo se, gdje god u Moskvi da se zadesim, vidim jednu od njih, gordu, visoku, misterioznu. Uvijek mi je djelovalo da je blizu, tik preko ulice, ili da mi diše za vratom, a onda se ispostavi da ima dobrih pola sata do sat vremena pješačenja do nje.

Piše: Radmila Cenić

Sedam visokih zdanja izgrađenih u staljinističkom stilu (sovjetski monumentalni klasicizam) u periodu od 1947. do 1953. godine šepuri se danas Moskvom. Svih sedam moguće je vidjeti samo sa jednog mjesta – Vrapčjeg brda (Varabljove gori).

U tim zgradama sada može da boravi svako ko ima novac, a nekada su stanovi u njima dodjeljivani odabranima za izuzetne zasluge prema otadžbini.

Planovi svih izgrađenih “Staljinki” potpisani su istog dana – 7. septembra 1947. godine, jer je poslije rata Josif Staljin želio da pokaže Zapadu da je zemlja koja je pobijedila fašizam bogata i snažna.

Najbolje arhitekte SSSR bile su zadužene za devet projekata od kojih je sedam realizovano.

Sagrađene su: zgrada Ministarstva spoljnih poslova, zdanje Crvene kapije, hotel Lenjingrad, hotel Ukrajina, zgrada kod nasipa Katelničeskaja, zdanje na trgu Kudrinskaja i zgrada Univeziteta Lomonosov.

Administrativna zgrada Zarjadje nikada nije izgrađena, kao ni Dom Sovjeta.

Legenda kaže da je Staljin bio opsjednut reinkarnacijom i da su navedene zgrade projektovane po ugledu na egipatske piramide kako bi akumilirale energiju i da su tako raspoređene da se putevi tih energija spoje u jednu tačku gdje je bila predviđena izgradnja Doma Sovjeta.

To velelepno zdanje trebalo je da bude najviša zgrada na cijelom svijetu (visine 420 metara) sa ogromnom statuom Lenjina (visine 100 metara) na njenom vrhu. Prema predanju, ukrštanje energija odigralo  bi se tačno u Lenjinovom spomeniku. Prema jednoj priči, dogodilo bi se čudo i Lenjin bi oživio, a prema drugoj, duh komunizma raširio bi se po zemlji.

Međutim, na tom mjestu sada stoji Hram Hrista Spasa, najveći pravoslavni hram koji je bio srušen 30-tih godina prošlog vijeka , a ponovo izgrađen za samo četiri godine sredinom devedesetih.

Legenda kaže i da je svaka od “Staljinki” imala namjenu u skladu sa rimskim božanstvima po kojima su planete Sunčevog sistema dobile nazive.

Projekti svih “Staljinki” držani su u tajnosti, a ni dan danas se tačno ne zna pod kojom od njih leži najveći bunker.

Tako se za najviše prosvetno zdanje na svijetu (240 metara)– zgradu Univerziteta Lomonosov vjeruje da ispod svoje grandiozne građe krije čitav jedan podzemni grad. Zvanično, podrum ima ove zgrade sadrži tri sprata, ali, mnogi smatraju da je misteriozni podzemni grad iste veličine kao i zgrada na površini. Priča se i da od univerziteta do aerodroma “Vnukovo” postoji tajni podzemni prolaz.

Zgrada Ministarstva spoljnih poslova završena je 1953. a sam Staljin se umiješao u projekat i izgrađen je toranj u boji drugačijoj od boje cijele zgrade. Nakon njegove smrti, navodi se da je arhitekta predlagao da se toranj sruši, ali Hruščov to nije dozvolio, navodno rekavši: “neka ostane kao spomenik velike gluposti druga Staljina”.

I za ostale “Staljinke” vezuje se poneka intrigantna priča, od one da su zarobljenici koji su gradili zgradu u njoj zazidali nezadovoljnog upravnika, do one da se poslovođe nikada nisu pele na spratove više od petog iz straha da ih radnici ne bace sa velike visine.

Bilo kako bilo, svih sedam “Staljinki” kojima su s vremenom mijenjane namene i nazivi opstale su kao ukrasi ruske prestonice i svedoci jedne epohe i režima značajnog za cijelu zemlju.

A legende k’o legende, uvijek tu da nas zaintrigiraju, potisnu razum, zaslijepe činjenice i podsjete nas da je ljudska imaginacija raskošnija od Moskve i prostranija od Rusije.

(B92)

Microsoft napušta Windows Defender
Microsoft napušta Windows Defender