28. 10. 2020.
Kako je nastao banjalučki “Autoprevoz”

Kako je nastao banjalučki “Autoprevoz”

Kako je nastao banjalučki “Autoprevoz”

Uredbom Vlade FNRJ od 18. aprila 1946. osnovana je Izvanredna komisija za auto-saobraćaj, sa zadatkom da likvidira poslovanje DASP-a i svih njegovih zemaljskih direkcija i podružnica, radionica i brigada, te da pomogne pri osnivanju i organizovanju direkcije za auto-transport u narodnim republikama, evidentira i raspodijeli imovinu DASP-a na preduzeća za špediciju i auto-saobraćaj, radionice, zadruge i direkcije željeznica i pošta.

Preduzeće u Banjaluci je od jula 1946. nastavilo rad pod firmom Okružno automobilsko saobraćajno preduzeće Banjaluka (OASP). Sjedište firme je bilo u Mirka Višnjića broj 8. Cjelokupnu imovinu preuzelo je od Državnog automobilsko saobraćajnog preduzeća – Baza Banjaluka. Upravna zgrada i prostorije za garažiranje i radionice nalazile su se na uglu ulica Mirka Višnjića i Vase Pelagića, a radionice za servisne popravke, pranje i podmazivanje vozila u Aleji braće Pavlić. Preduzeće je imalo ogranke u Prijedoru i Bosanskoj Dubici, a biletarnice u Banjaluci, Bosanskoj Gradišci, Okučanima, Derventi, Jajcu i Dubici. Za direktora je postavljen Anton Fajfer, dotadašnji personalni referent u preduzeću, a za njegovog pomoćnika Mirko Divjak, saobraćajni referent.

I u 1946. je preduzeće bilo uspješno. Prevezeno je 486.025 putnika i 6.390 tona robe. Otvorene su nove linije za Sarajevo i Jajce, linija Prijedor – Bosanska Dubica i sezonske linije za Slatinu i Laktaše.

Nakon prvomajskog takmičenja 1947. nagrađen je novčano Franc Sečen, automehaničar i vođa radionice broj 2, trostruki nosilac prelazne zastavice najboljeg radnika. Sa svojom grupom je otklanjao kvarove na trošnim autobusima i održavao ih tokom zime.

U novembarskom takmičenju su za udarnike proglašeni šoferi Bogdan Novaković, Mustafa Muftić, Zulfo Softić, Vid Čuković i Mile Kotarac, koji su prebacili normu preko 30 odsto.

Maja 1947. OASP-u je pripojeno OATP iz Bihaća, a 15. juna uspostavljena je i linija Banjaluka – Banja Vrućica, koja je održavana dvaput sedmično.

Preduzeće je 30. jula 1947. stavljeno pod upravu Vlade NR BiH i dobilo naziv Zemaljsko automobilsko transportno preduzeće (ZATP). Za direktora je imenovan Ivan Tukerić. Gradski narodni odbor je 10. maja 1948. ZATP-u predao na upravljanje garaže Šaina i braće Divjak.

ZATP je 30. juna 1949. prenesen u nadležnost Oblasnog narodnog odbora Banjaluka, promijenivši naziv u Oblasno autotransportno preduzeće (OATP). Početkom naredne godine ovom nazivu je dodata i riječ “Autoprevoz”. Preduzeće je te godine imalo na raspolaganju 17 autobusa, sa ukupno 750 sjedišta, pet kamiona na benzin, sa 150 sjedišta i jednu putničku prikolicu sa 30 sjedišta, a Teretni saobraćaj 50 kamiona i 14 prikolica.

OATP “Autoprevoz” je 16. septembra 1950. registrovano kao Gradsko auto-transportno preduzeće “Autoprevoz”. Direktor preduzeća bio je Ljubo Zarić.

“Autoprevoz” je jedno od rijetkih preduzeća u Banjaluci koje se može pohvaliti da je proslavilo 70. rođendan i da i danas radi.

(Glas Srpske/autor: Verica Josipović, arhivista načelnik Odjeljenja za sređivanje i obradu arhivske građe Arhiva Republike Srpske)

Microsoft napušta Windows Defender
Microsoft napušta Windows Defender