Za jedne je politički dinosaurus, jer je u političkom životu Republike Srpske još od njenog osnivanja i ne pokazuje naznake povlačenja.
Naprotiv. Za druge je čuvar političkog nasljeđa – onog nacionalnog, sabornog, koje je dovelo do okupljanja srpskog naroda i političke pobjede koja se zove Republika, a preziva Srpska. Riječ je o Nenadu Stevandiću, lideru Ujedinjene Srpske i predsjedniku Narodne skupštine Republike Srpske.
Oni koji kopaju po arhivi sigurno su ga vidjeli na starim crno-bijelim fotografijama na velikom skupu SDS u Banjaluci 1990. godine. Kao golobradi student medicine stao je za govornicu i izašao pred narod, rame uz rame sa tadašnjim političkim i intelektualnim vođama srpskog naroda – Radovanom Karadžićem, Momčilom Krajišnikom, Gugom Lazarevićem, Jovanom Raškovićem, Nikolom Koljevićem… Danas, Stevandić je jedini sa tih fotografija koji je politički ili biološki živ.
Na tom mjestu nezvanično je započeo politički put Nenada Stevandića koji bez prekida traje više od 35 godina. To mjesto i Stevandić trajno su povezani na još jedan način. Veliki skup o kome je riječ organizovan je na današnjem Trgu Krajine, koji se tada zvao Trg Edvarda Kardelja.
Dok je izlazio na binu, Stevandić je tadašnjim banjalučkim prvacima, kao i u svom obraćanju narodu, poručio da bi trg trebalo da se zove po Krajini.
Dva – tri dana kasnije zvanično je preimenovan. Tako je Stevandić postao kum najpoznatijeg trga u Republici Srpskoj, a ime nekadašnjeg komunističkog političara je otišlo u daleku istoriju, do te mjere da se starog naziva sjećaju možda samo najstariji Banjalučani.
Za više od tri decenije, Stevandić se za Republiku Srpsku borio i vojnički i politički – kroz tada vladajući SDS, potom kao vatreni opozicionar, a sada ništa manje energični nosilac jedne od najvažnijih funkcija vlasti u Srpskoj.
Njegovi neprijatelji mu iz ladice često vade ratnu priču o „crvenom kombiju“, a on reaguje mirno jer zna da mu ni domaći, ni strani sudovi i tužilaštva nisu mogli pronaći ništa za šta bi ga optužili, a kamoli osudili.
Ako je neko ipak uporan sa klevetama, ti isti sudovi su tu da presude u korist Stevandića, što je na svom novčaniku najbolje osjetio bivši ministar Dragan Mektić.
Mnogo je bivših u redovima onih koji su bili Stevandićevi oponenti, ili čak nekadašnji „saborci“ u SDS, dok je on uspio, ne samo da politički preživi, nego postane jedna od ključnih političkih ličnosti u Republici Srpskoj.
Možda ključni korak ka tom cilju napravio je 2015. godine osnivajući Ujedinjenu Srpsku, koja je danas jedna od partija vladajuće koalicije u Srpskoj. U međuvremenu, mnoge male partije su se pogasile, a njihovi liderčići nestali sa scene.
Stevandić nije, poput mnogih SDS-ovaca, prešao u SNSD i izgubio se u masi prosječnih, nego je napravio svoju političku priču koja u suštini predstavlja nastavak političke ideologije sa kojom je i ušao u politički život. Stevandić ne krije da nisu nestale emocije prema Srpskoj demokratskoj stranci, ali ne ovoj današnjoj izgubljenoj, gubitničkoj, nego prema onoj pobjedničkoj, koja je predstavljala politički pokret srpskog naroda u najtežem trenutku.
Upravo to razmimoilaženje je dovelo do njegovog odlaska iz SDS, odnosno do preuzimanja političkog nasljeđa koje se danas nalazi u temelju ideologije Ujedinjene Srpske. Ukratko, bez obzira da li je opozicija ili vlast, Stevandić se ponaša onako kako je 1991. govorio pred punim Trgom Krajine.
To ponašanje posebno dolazi do izražaja tokom predsjedavanja Narodnom skupštinom, gdje nastupa bez pardona, ratoborno, često prelazeći granicu prihvatljivog prema onima za koje misli da urušavaju najvažniju instituciju Republike Srpske.
Kako dalje? Lider US ne pokazuje nikakvo interesovanje za najviše funkcije koje se direktno biraju na izborima, ali je zato strateški zainteresovan da politički uticaj svoje partije podigne do toga da bude neizostavan faktor u političkom životu Republike.
Da bude faktor stabilnosti i (po pitanju vitalnih nacionalnih interesa) možda posljednja prilika za najmanji zajednički sadržilac zavađene političko – partijske scene Republike Srpske. Budući da je za taj posao potrebno vrijeme, očigledno je da ćemo Stevandića još gledati (i trpiti) na političkoj sceni Republike Srpske.
Iskustva i nacionalne svijesti mu ne manjka, energije i drčnosti ima i previše, a jedino čega mu fali jeste strpljenje da sluša dok mu politički rivali zbrajaju ili smišljaju mane.
Izvor: vrbasmedia.com
