Naučnici su razvili eksperimentalni tretman za borbu protiv raka koji je uništio 99 odsto ćelija kancera u laboratorijskim testovima bez početnog oslanjanja na hemioterapiju, hirurgiju ili zračenje, što predstavlja ohrabrujući korak u pravcu novog načina liječenja opake bolesti.
Tehnika, poznata kao “molekularni čekić” koristi molekule aminocijanina, sintetičke boje koji se već široko koriste u medicinskom snimanju objavljeno je u časopisu Nejčer kemistri i dodaje da kada se aktiviraju infracrvenom svjetlošću, molekuli vibriraju oko 40 triliona puta u sekundi, generišući dovoljno mehaničke sile da membrane ćelija raka puknu u roku od nekoliko minuta.
Prvi dokaz efekata tretmana, objavili su istraživači sa Univerziteta Rajs, Univerziteta Teksas A&M i Univerziteta u Teksasu, pokazao je stopu uspješnosti od 99 odsto u uništavanju ćelija kancera u laboratorijskim kulturama, prenosi Kazinform.
Kako se navodi, u slučaju melanoma kod miševa, polovina tretiranih životinja izliječena je od raka.
“Ova studija se bavi drugačijim načinom liječenja kancera korišćenjem mehaničkih sila na molekularnom nivou”, objasnio je hemičar sa Univerziteta Rajs, Ciceron Ajala-Orozko.
Istraživač sa istog univerziteta, Džejms Tur, opisao je tehnologiju kao “potpuno novu generaciju molekularnih mašina”.
Prema njegovim riječima, one su više od milion puta brže u svom mehaničkom kretanju od prethodnih motora tipa Feringa i mogu da se aktiviraju bliskom infracrvenom svjetlošću umjesto vidljivom svjetlošću.
Istraživači ukazuju da bliska infracrvena svjetlost može da prodre dublje u tijelo, potencijalno omogućavajući liječenje raka kostiju i unutrašnjih organa bez invazivne hirurgije.
Naknadna studija objavljena u časopisu Advansid Sajens krajem 2024. godine takođe je sugerisala da se molekuli brzo uklanjaju iz zdravih ćelija pri niskim dozama, što podržava njihovu potencijalnu bezbjednost, prenosi RTCG.
Iako su nalazi do sada bili ograničeni na laboratorijska ispitivanja i studije na životinjama, istraživači vjeruju da bi mehanička priroda tehnike mogla da smanji vjerovatnoću da ćelije raka razviju otpornost, što bi potencijalno otvorilo vrata budućoj kliničkoj upotrebi tretmana.
