Olivera Petrović, poznatija kao Olivera Katarina, bila je jedna od najvećih jugoslovenskih diva šezdesetih i sedamdesetih godina 20. vijeka.
Rođena je 5. marta 1940. godine u Beogradu, a djetinjstvo je provela u Pop Lukinoj ulici u blizini Brankovog mosta.
Nakon napuštanja studija, odlučila je da ode u Pariz, a nakon povratka upisala je Pozorišnu akademiju u klasi profesorke Ognjenke Milićević zajedno sa Petrom Kraljem, Stanislavom Pešić, Milenom Dravić, Brankom Zorić i drugima.
Stalni aganžman u Narodnom pozorištu dobila je 1962. godine, a zahvaljujući predstavi “Koštana” upoznaje svog prvog muža, tadašnjeg kritičara Vuka Vuča sa kojim se rastaje dvije godine kasnije.
Potom Ratka Draževića koji je značajno uticao na njen razvoj u svijetu filma, a nakon sedam godina veze odlučila je da ga napusti. Poslije toga udala se za Miladina Šakića, a iz tog braka dobila je sina Maneta Šakića.
Muzička i filmska karijera Olivere Katarine
Olivera Katarina ostvarila je veoma uspješnu muzičku i filmsku karijeru, kako u zemlji tako i u inostranstvu. Zbog svog izuzetnog glasa i ljepote dobijala je brojne pozive iz svijeta, pa je često nastupala širom Evrope i drugih kontinenata.
Svjetski mediji upoređivali su je sa najvećim umjetnicima tog vremena. U francuskim i američkim medijima često su isticali njenu harizmu i umetnički talenat, a poredili su je sa najvećim zvijezdama tog vremena poput Brižit Bardo i Ane Manjani.
Kao pjevačica, Olivera Katarina je održala više od stotinu koncerata širom svijeta i snimila veliki broj ploča sa različitim vrstama muzike.
Sarađivala je sa poznatim kompozitorima kao što su Enio Morikone, Šarl Dimon, Mikis Teodorakis i drugi. Posebnu popularnost stekla je pjesmama “Šu-šu”, “Đelem, đelem” i mnogim drugim numerama koje su ostale zapamćene do danas.
Jedan od najvećih uspjeha u njenoj muzičkoj karijeri bilo je gostovanje u čuvenoj pariskoj dvorani “Olimpija”, gdje je održala 72 uzastopna koncerta. Njeni nastupi privlačili su pažnju publike i poznatih umjetnika tog vremena, a njen glas i scenski nastup donijeli su joj međunarodnu slavu.
Filmsku karijeru započela je 1964. godine u filmu “Dobra kob”. Tokom karijere igrala je u više domaćih i stranih filmova, sarađujući sa mnogim značajnim rediteljima.
Njena najpoznatija filmska uloga bila je u filmu “Skupljači perja” Aleksandra Saše Petrovića iz 1967. godine, koji je osvojio nagrade na Kanskom filmskom festivalu.
Olivera Katarina sarađivala je sa brojnim domaćim i stranim rediteljima, a svojom pojavom i talentom ostavila je neizbrisiv trag u kinematografiji.
Ostala je upamćena kao umjetnica izuzetne ljepote, snažnog glasa i posebne harizme, čiji je rad prepoznat i van granica tadašnje Jugoslavije, javlja B92.net.
Pored glume i muzike, Olivera Katarina bavila se i književnim radom. Objavila je zbirku pjesama “Beli badnjaci” i napisala memoarsku prozu “Aristokratsko stopalo”.
Podsjećamo, Olivera Katarina je preminula u 86. godini života.
