Srpska pravoslavna crkva danas slavi Svetog Ignjatiju Bogonosca, koji je stalno u srcu i na usnama nosio ime Boga živoga i zato što ga je, kao malog, Isus Hristos držao na rukama.
Prema predanju, Gospod je, podučavajući svoje učenike smjernosti, uzeo jedno dijete i rekao: “Ko se ponizi kao dijete ovo, onaj je najveći u Carstvu nebeskom”.
To dijete bio je Ignjatije. Kada je odrastao, bio je učenik Svetog Јovana Bogoslova, a kasnije episkop u Antiohiji, gdje je prvi uveo antifonski način pojanja u crkvi.
To je pojanje za dvije pjevnice tako da kad na jednoj strani pojanje prestane, na drugoj počinje, a ovaj se način pojanja Svetom Ignjatiju čudotvorno otkrio.
U to vrijeme je car Trajan, prolazeći kroz Antiohiju u ratnom pohodu protiv Persije, čuo za Svetog Ignjatija i pokušao da ga savjetima i prijetnjama, čak ponudom senatorske titule, okrene od vjere. Kad nije uspio, naredio je da ga okovanog pošalju u Rim i bace u arenu pred zvijeri.
Teški put od Antiohije do Rima svetitelj je proveo u molitvi i želji da strada za svoga Gospoda. Lavovi su ga rastrgli u rimskoj areni 106. godine. Od svetitelja i mučenika ostalo je samo njegovo srce ispunjeno ljubavlju za Gospoda Isusa Hrista.
U narodu se na ovaj praznik posebno obraća pažnja na prvu osobu koja tog dana uđe u kuću. Vjeruje se da ona simbolično donosi duh godine koja dolazi, pa se nastoji da to bude dobra, mirna i poštena osoba. Crkva ovaj običaj tumači kao podsjetnik da treba paziti koga i šta puštamo u svoj život – i spolja i iznutra.
U nekim krajevima opstao je i narodni običaj da stariji na dan Svetog Ignjatija Bogonosca blago povuku djecu za uši, izgovarajući želje za zdravlje, rast i dug život. Ovaj običaj nema bogoslužbeno značenje i nikada nije bio dio pravoslavnog obreda. U svom izvornom obliku trebalo je da bude simboličan i blag, kao izraz dobre želje, ali Crkva uči da se djeca ne “štite” gestovima, već molitvom, blagoslovom, ljubavlju i vaspitanjem u vjeri. Zato se danas ovaj običaj ili u potpunosti napušta, ili se svodi na nježan dodir i blagoslovnu riječ.
Dan Svetog Ignjatija Bogonosca je, prije svega, dan unutrašnje sabranosti. Po narodnom vjerovanju, na ovaj praznik ne započinju se veliki poslovi, a akcenat je na miru u kući, molitvi i pripremi za praznik Hristovog rođenja.
